دلائل چهار گانه ایشان:
۱ـ در حدیث ثقلین قرآن مقدم بر عترت ذکر شده است که پیامبر اکرم (ص)فرموده اند:(( کتاب الله و عترتی))
۲ـ رسول خدا در این روایت طبق بعضی طرق قرآن را با وصف (بزرگ تر بودن )بیان نموده وآن را ثقل اکبر.و عترت را ثقل اصغر خوانده اند.
۳ـ آن حضرت کتاب را به خدا و عترت را به نفس خود اضافه نموده اند.
۴ـ حدیثی که از امامان (ع) در فضیلت قرآن روایت شده است که فرموده اند << کتاب خدا ریسمان یا طنابی است کشیده شده به دست خدا >>
آن مرحوم به این چهار دلیل قرآن را افضل از عترت دانسته اند.
ما مسلمانان خصوصا شیعه طبق این روایت< انا و علیّ ابوا هذه الامه > فرزندان پیامبر وعلی علیهما السلام هستیم وآنان پدران ما.
ما از این دو بزرگوار چه چیزی به ارث برده ایم ؟
شیر را بچه همی ماند بدو تو به پیغمبر به چه مانی بگو
ثار الله چون ید الله و عین الله وبیت الله اضافه تشریفی یا نسبت تشریفی است برای تشریف واکرام مضاف.
چنانکه بیت الله به معنای خانه ای است که خداوند امر به بنای آن کرده وآن را معظم ومحترم شمرده ثار الله نیز به معنی خونی است که خداوند آن را حرمت نهادهو ریختنش را حرام کرده است.
اما اگر ثار را خونخواه و منتقم معنی کنیم تعبیر ثار الله کنایه از از این است که خداوند ولی دم امام حسین است وانتقام خون را خدوند خواهد گرفت.
سوال این است که خداوند چگونه وبه وسیله چه کسی این کار را خواهد کرد؟
جواب خیلی واضح است توسط یوسف زهرا خواهد گرفت انشاءالله «این الطالب بدم المقتول بکربلاء»
پیداست که عزاداری آسانتر از حماسه داری است. نشستن و بر حسین گریستن آسانتر است از برخاستن و بریزیدیان ستیزیدن.
عزاداری اشک می طلبد ولی حماسه داری جان مردم به ندای (حی علی الصلواه)بیشتر لبیک میگویند تا (حی علی الزکاه)چه رسد به(حی علی الجهاد)
ر.ک از عاشورای حسین تا عاشورای شیعه ص ۲۵
غفلت نگر که پشت به محراب کرده اند در کشوری که قبله نما موج میزند
با سلام خدمت همه عزیزان امیدوارم با دائر کردن این وبلاگ بتوانم زمینه ارتباط مناسب و مفیدی را با خوانندگان فراهم آورده باشم.
آغاز سخن عرض ارادتی است به ساحت قبله نمای به معراج سر نیزه رفته حضرت حسین بن علی علیه السلام:حسین کشتی نجات و چراغ هدایت ابدی و مظهر ذات و صفات فعل خدای لم یزلی است که به معراج نیزه رفته تا بشریت در خواب رفته را با طنینی به بلندای تاریخ بیدار کند.وهنوز نیز فریاد بلند او در گنبد دوار طنین انداز است
آیا گوشهای شنوائی هست که به ندای بلند آوازه او لبیکی عاشقانه چون فرزند برومند تک سوار عرصه صولت و شجاعت ماه یوسف جمال علی عباس بن علی بن ابیطالب قرشی بگوید؟